Een rijke maar vreemde man, met een blauwe baard en met enkele verdachte huwelijken achter de rug, trouwt de jongste dochter van een alleenstaande dame. Kort na het huwelijk gaat hij op reis. Voor hij weggaat geeft hij zijn vrouw een bos sleutels, maar één bepaalde kamer verbiedt hij haar te betreden. Een reden geeft hij niet. De jonge vrouw kan haar nieuwsgierigheid echter niet bedwingen, daalt prompt de trappen af naar de kelder en opent de deur naar de verboden kamer. Daar vindt ze de lijken van haar vermoorde voorgangsters. Ze schrikt, waarbij de sleutel uit haar hand valt. De sleutel blijkt een magische sleutel te zijn waar plots bloed aan kleeft dat er niet meer af gaat.
Blauwbaard keert al snel terug en ontdekt wat zij heeft gedaan. Zij moet sterven, maar mag nog een laatste gebedje doen. Zij laat haar zuster, die toevallig op bezoek is, op de toren uitkijken naar haar broer die zijn komst al aangekondigd had. De drie kreten om hulp van de in doodsangst verkerende vrouw laten de spanning tot grote hoogte stijgen: `Zuster Anna, ziet ge al iets komen?' De broer dringt het slot binnen op het moment dat Blauwbaard toe wil slaan. Hij doodt hem en bevrijdt zijn zuster. Zij hertrouwt en met de schatten van Blauwbaard kunnen allen voortaan een onbekommerd bestaan leiden.